Repozytorium Pojęć Prawnych, Doktryny i Norm Technicznych

← Powrót do indeksu pojęć

Zasiedzenie

Zasiedzenie: Zasiedzenie to instytucja prawa rzeczowego umożliwiająca nabycie własności rzeczy (ruchomej lub nieruchomości) na skutek długotrwałego posiadania samoistnego przez podmiot niebędący jej właścicielem.Terminy posiadania nieruchomościZgodnie z art. 172 KC, posiadacz nieru...

📌 Spis treści opracowania:

Zasiedzenie to instytucja prawa rzeczowego umożliwiająca nabycie własności rzeczy (ruchomej lub nieruchomości) na skutek długotrwałego posiadania samoistnego przez podmiot niebędący jej właścicielem.

Terminy posiadania nieruchomości

Zgodnie z art. 172 KC, posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, jeżeli posiada ją nieprzerwanie od lat 20 jako posiadacz samoistny w dobrej wierze. W przypadku złej wiary termin ten wynosi 30 lat. W przypadku rzeczy ruchomych zasiedzenie następuje po 3 latach posiadania w dobrej wierze.

Najczęstsze pytania i odpowiedzi (FAQ)

Instytucja Zasiedzenie została szczegółowo omówiona w naszym repozytorium. Kompleksowe wyjaśnienie jej znaczenia doktrynalnego, podstawy prawnej oraz zastosowania orzeczniczego znajduje się w powyższym artykule.

Prawidłowa wykładnia pojęcia Zasiedzenie odgrywa kluczową rolę w procesie stosowania prawa (subsumpcji). Wpływa ona na jednolitą linię orzeczniczą wyznaczaną przez Sąd Najwyższy oraz Naczelny Sąd Administracyjny.