Zapis windykacyjny to instytucja polskiego prawa spadkowego wprowadzona do Kodeksu cywilnego w art. 981[1] i następnych. Umożliwia spadkodawcy rozrządzenie konkretnym przedmiotem majątkowym bezpośrednio na rzecz oznaczonej osoby, ze skutkiem rzeczowym.
Różnice względem zapisu zwykłego
W przeciwieństwie do zapisu zwykłego (który rodzi jedynie roszczenie wierzytelne wobec spadkobierców), zapis windykacyjny powoduje, że zapisobierca staje się właścicielem przedmiotu (np. mieszkania, samochodu) automatycznie z chwilą śmierci spadkodawcy. Zapis windykacyjny musi być sporządzony w testamencie w formie aktu notarialnego.